De Jongste ging vandaag bij een vriendje spelen. Ik nam ondertussen de grote broer van het vriendje mee om bij ons thuis met de Oudste te spelen.
Na anderhalf uur belde de moeder van het vriendje. T. was uitgegleden en ongelukkig terecht gekomen op een kruk. Hij had een tand door de lip, maar ook de tand door de tong. "Er zit een stukje tong los en ik denk dat daar iemand naar moet kijken." Kak. Meteen in de actie- en regelmodus. Wel een beetje in de hysterische actiemodus. Ik hing op en begon ondoordachte dingen tegen de Man te roepen: "Haal de kinderen! Neem boekjes mee! En broodjes! Ga T. halen! Ik ga de huisartsenpost bellen!" Gelukkig bleef de Man kalm en rustig en wachtte hij tot ik klaar was met bellen.
De huisartsenpost wilde de moeder spreken die bij Jongste was. Nooit geweten dat je iemand kan toevoegen aan een telefoongesprek, maar al snel zaten we met z'n drieën op de lijn. Er werd zelfs een videoverbinding gemaakt zodat een arts naar de tong kon kijken. "Oké, duidelijk, we willen hem zien."
Er was eigenlijk pas aan het eind van de middag plek. Gelukkig werd ik al snel teruggebeld dat ze de Jongste ertussen geplaatst hadden, waardoor we al eerder aan de beurt waren.
Geleerd van eerdere bezoeken aan de huisartsenpost/ spoedeisende hulp hadden we een tas vol boeken en andere afleiding bij ons. De Jongste kalmeerde snel nadat we hem opgehaald hadden. Ik las het hele oeuvre van Marjet Huiberts over Aadje Piraatje voor. Daarna kwam de arts. Hij ging niks doen aan de gespleten tong. Ook niet aan het gat onder z'n lip. Volgens hem groeit het binnen een dag of 3 wel weer redelijk aan elkaar. Ook de geraadpleegde tandarts deelde die mening. Niks aan doen. Rust houden. Geen harde/ pittige/ zoute dingen eten. Wel veel ijsjes likken, yoghurtjes eten en soep slurpen.
Dus dat doen we de komende dagen. De tong ziet er vreselijk eng uit (ooooh man, dit is niet goed voor m'n moederhart!), maar het gat onder de lip ziet er vanavond al beter uit dan vanochtend. De eerste ijsjes, knijpfruitjes en yoghurtjes zijn achter de kiezen. Het kind had zelfs zin in een stukje brie. Hij was wel stil, onder de indruk en geschrokken. En vanavond was hij binnen 5 minuten vertrokken naar dromenland. Dat het maar mooi genezen mag!
Reacties
Een reactie posten