Anderhalf jaar na onze bruiloft gingen we op huwelijksreis. We kregen een nachtje weg cadeau van lieve vriendinnen en familie. We boekten zelf nog een extra nachtje, regelden een fijne oppas voor de kinderen (dank, oma!) en vertrokken richting Drenthe.
Omdat we interesse hebben in het uitbreiden van ons gezin met een pup, zouden we op de heenweg via Spijk rijden. Om daar te komen moesten we 45 minuten door Duitsland rijden, want er was een weg afgesloten. "Heb je je paspoort mee?" vroeg de Man. Zeker, we waren helemaal voorbereid!
En precies daar, op de helft van de route door Duitsland, besloot Panda er de brui aan te geven. Het rode lampje van de motortemperatuur begon te branden en ging niet meer uit.
We belden de ANWB, die regelde hulp van hun Duitse vrienden van de ADAC. In ons beste Duits (en dat is, ondanks Duolingo, niet best) legden we uuuuren later uit wat er aan de hand was. De monteur van de ADAC kon helaas niet veel voor ons doen. Verder rijden mocht niet. Hij regelde een sleepwagen en raadde ons aan om naar de dichtstbijzijnde garage te gaan. De ANWB kon verder ook niks voor ons betekenen: "Sterkte," zei de mevrouw aan de telefoon.
Weer wat uren later kwam de sleepwagen. Hij bracht ons naar een garage in Kleve. Daar staat de auto voorlopig te wachten. Over een week heeft de werkstatt pas tijd om naar Panda te kijken. De sleepwagen zette ons vervolgens af bij een autoverhuurbedrijf. Daar huurden we een hele grote, dure auto (de kleine auto's waren op) en vervolgden pas laat in de middag onze weg naar Drenthe.
Geen pup gezien, honderden euro's lichter en de zonsondergang gemist. Maar we kwamen aan op de eindbestemming; een tinyhouse in een bos in Drenthe.
Ach jee! Toch nog een fijn weekend voor jullie!!
BeantwoordenVerwijderen